أم تهيج بوجده حيرانة * و أب يسح الدمع من آماقه يتجرعان لبنيه غصص الردى * و يبوح ما كتماه من اشواقه لرثى لأم سل من أحشائها * و بكى لشيخ هام في آفاقه و لبدل الخلق الأبي بعطفه * و جزاهما بالعذب من أخلاقه » « 1 » « اگر پسر مىدانست كه پدر و مادر وقت جدايى از او ، چه غم و غصه‌اى مىخورند ؛ و چگونه با خوش‌حالى فرزند ، مادر هيجان‌زده مىشود و سر از پا نمىشناسد و پدر از گوشه‌هاى چشم اشك شوق مىريزد ! به خاطر فرزندشان ، غم و غصه‌هاى جانكاهى را تحمل مىكنند و عشق و شوق درونى خود را بروز مىدهند هرآينه به حال مادرى كه پارهء تن اوست دلسوزى مىكرد و براى پدر پيرش كه به جان و دل دوستش داشت مىگريست و به جاى بداخلاقى به آنها محبّت مىكرد و پاداش آنان را از خلق و خوى گوارايش مىداد . . . » براستى چقدر انسان از اداى حقوق مادرش ناتوان است ! و اگر تمام خدمات و خوبيها را به او تقديم كند بازهم چيزى از آن همه حقوق بىشمار مادر را ادا نكرده است . ( 1 ) 22 - حق پدر « و أما حق أبيك فتعلم أنه أصلك ، و أنك فرعه ، و أنك لولاه لم

--> ( 1 ) معجم البلدان : 4 / 3 .